Anke Hoijtink (1949) woont en werkt in Blaricum

Vanuit mijn beroep en passie - tuinontwerpen - ben ik begonnen met schilderen.

Als autodidact aarzelend, geinspireerd door de waterlelies van Monet.

Al schilderend, zoekend en experimenterend ben ik naar een meer abstractere vorm gegroeid, waarin bloemen overigens nog steeds een hoofdrol spelen.

De acrylverf wordt in dikke lagen opgebracht en weer weggeveegd, vervaagd....ik zoek tot er iets gebeurt.

Er ontstaat een dialoog met het doek en de bloemen; spontane verrassingseffecten , die weer inspireren om verder te gaan.

Het kan open en uitbundig worden, dromerig en ingetogen of naar de barokke sfeer gaan.

Door al die lagen zijn mijn schilderijen aaibaar geworden, de structuur voegt een extra dimensie toe.

De energie in mijn schilderijen is zacht, sprankelend en sterk.

Een schilderij is pas af als het helemaal goed voelt, ik erin weg kan dromen en er verliefd op geworden ben.